Bolerko to krótki żakiecik kończący się w talii albo tuż nad nią, noszony rozpięty. Niczego nie zapina – kładzie warstwę na barkach i ramionach, a to, co masz pod spodem, zostawia widoczne takim, jakie jest. Na tym opiera się cały sens tego kroju. Bolerka znajdziesz tu w rozmiarach 42-60.
Krój przyszedł z Hiszpanii. Zbiory muzealne wiążą krótki żakiet z hiszpańskimi majos z XVIII wieku i z krótką, bogato haftowaną kurtką torreadora; to właśnie ta sylwetka weszła później do mody. W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku rzecz była na tyle krótka, że spod niej wyglądało kilka centymetrów bluzki, i była wprost szyta do noszenia na rozpięto. W Harper's Bazaar w 1894 roku porównano ten krój do krótkich rozpiętych marynarek paryskich kelnerów i zaproponowano, żeby nazwać go raczej po nich.
Funkcja wynika z wymiarów. Skoro żakiecik kończy się nad talią i się nie zapina, nie zasłania ani talii, ani przodu tego, co nosisz pod spodem. Zakrywa to, co inaczej zostałoby odkryte – barki i ramiona – a resztę zostawia. Dlatego bolerko na sukience robi coś, czego zwykły żakiet nie robi: żakiet przejmuje wrażenie na siebie, bolerko je uzupełnia.
Granica wobec pokrewnych rzeczy nie jest ostra i warto o tym wiedzieć, zanim zaczniesz szukać. Muzea potrafią nazwać ten sam obiekt raz bolerkiem, raz shrugiem. W potocznym użyciu rozróżnia się je jednak tak: shrug jest dziergany, rękawy są przedłużeniem tego samego kawałka co plecy, a przodu praktycznie nie ma; krótki sweter zapina się z przodu na guziki i kończy w talii; bolerko uszyto jak żakiet, z własnymi rękawami i prawdziwym przodem, i nosi się je rozpięte. Bolerkiem czyni je krawiecka robota i otwarty przód, a nie sama długość.
Rozmiary idą tu od 42 do 60. Ponieważ rzecz nie ma się zapinać, nie decyduje obwód talii, tylko szerokość barków i obwód ramienia – dwa wymiary, od których zależy, czy rękaw siedzi dobrze również wtedy, gdy się ruszasz. Długość z kolei wyznacza, gdzie żakiecik spotyka się z tym, co masz pod spodem, a miejsce tej linii zmienia całe wrażenie.